گریس هاپر؛ از برنامهنویسی ماشین تا زبان مشترک
زندگی گریس هاپر و نقش او در برنامهنویسی، مستندسازی و زبانهای مشترک؛ با منابع تاریخی و درسهایی برای مهندسان امبدد.
فهرست مطالب
تاریخ الکترونیک · زندگی و اندیشهٔ مهندسان
گریس هاپر از پیشگامان برنامهنویسی بود که برای سادهترشدن ارتباط انسان با رایانه کار کرد. اهمیت مسیر او فقط در ابزارهای ترجمهٔ برنامه نیست؛ زبان مشترک، مستندسازی و آموزش نیز بخشی از همان مسئله بود: چگونه دانش یک گروه، برای گروههای دیگر هم قابل استفاده شود؟

از ریاضیات به کار با یک ماشین واقعی
هاپر در ۱۹۰۶ به دنیا آمد؛ کارشناسی ارشد ریاضی را در ۱۹۳۰ و دکتری را در ۱۹۳۴ از ییل گرفت. پیش از کار رایانه، در واسار تدریس میکرد. خدمت در نیروی ذخیرهٔ دریایی در جنگ جهانی دوم، او را به کار محاسباتی در هاروارد رساند. این سیر در زندگینامهٔ ییل آمده است.
Mark I رایانهای الکترومکانیکی بود: اجزای الکتریکی و مکانیکی در کار آن نقش داشتند. برنامهنویس امروز معمولاً از محیطی آماده شروع میکند؛ گروه نخستین باید روش استفاده از ماشین را هم میساخت و توضیح میداد. سختافزار، ابزار و شیوهٔ کار هنوز به شکل آشنای امروز از هم جدا نشده بودند.
وقتی تجربه باید قابل انتقال شود
هاپر در مصاحبهٔ ۱۹۸۰ با آنجلین پنتیجز از کپیکردن قطعههای برنامه از دفتر همکاران میگوید؛ شکلی اولیه از استفادهٔ دوباره از زیرروالها. همچنین مأموریت نوشتن کتاب دربارهٔ ماشین را شرح میدهد. اینها روایت تجربههایی مشخصاند، نه شاهد همهٔ ویژگیهایی که به شخصیت او نسبت داده میشود.
برداشت تحریریه برای مهندس امبدد کاربردی است: اگر فقط یک نفر بداند حسگر چگونه تنظیم میشود، پروژه به حافظهٔ همان فرد وابسته میماند. پایهها، واحدها، ترتیب راهاندازی و خطاهای قابلتشخیص باید در تحویل پروژه باشند. این مثال امروزی است؛ ادعا نمیکند هاپر برای بردهای حسگر امروز دستورالعمل نوشته است.
کامپایلر و زبان؛ مسئلهٔ خواندن برنامه
کامپایلر، برنامه را به صورتی ترجمه میکند که سامانهٔ محاسباتی بتواند از آن استفاده کند. ابزارهای آغازین را نباید بدون توضیح، هممعنای کامپایلر امروزی گرفت. کار هاپر روی A-0 در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ و سپس کار گروهش روی FLOW-MATIC، بخشی از حرکت به سوی برنامهنویسی قابلفهمتر بود. پروندهٔ تاریخی IEEE Computer Society نقش او در زبانهای سطح بالا و سهم همکاران در COBOL را شرح میدهد؛ COBOL دستاورد جمعی بود.
زبان سطح بالا بعضی جزئیات ماشین را پشت قواعدی قابلاستفاده پنهان میکند. این انتزاع کمک میکند، اما محدودیت فیزیکی را از بین نمیبرد. کتابخانهٔ حسگر میتواند تابع سادهای برای خواندن دما داشته باشد، در حالی که زمان تبدیل، سطح ولتاژ و خطای ارتباط همچنان مهماند. این مقایسه، تحلیل ماست.
استاندارد؛ فراتر از نام مشترک
استانداردسازی، قابلیت انتقال برنامه و آموزش در مصاحبهٔ هاپر مطرحاند. باید میان سخن او و مقدمهٔ تاریخیِ تدوینکننده تفاوت گذاشت. این اسناد مسیری از نوشتن برنامه تا بهبود ابزار و روش کار را نشان میدهند؛ نتیجه را نمیتوان فقط با ارادهٔ یک فرد توضیح داد.
در یک مثال فرضی امروزی، دو دستگاه هر دو «دما» گزارش میکنند، اما یکی درجه و دیگری یکصدم درجه میفرستد. نام مشترک کافی نیست: قالب، واحد، بازه و رفتار هنگام خطا هم باید مشترک و آزمونپذیر باشند. این مثال برای توضیح سازگاری امروز است، نه برگرفته از پروژههای هاپر.
یک داستان عیبیابی را دقیق بخوانیم
دفتر ثبت اسمیتسونین، پروانهٔ پیداشده در اجزای Mark II در ۱۹۴۷ را مستند میکند. این شیء ثابت نمیکند که هاپر شخصاً حشره را پیدا کرد یا واژهٔ فنی bug را ساخت. درس کاربردی این است که پیش از نسبتدادن مشکل به نرمافزار، خود سامانه را بررسی کنیم.
میراثی برای کار روزانه
هاپر در ۱۹۸۶ با درجهٔ دریادار از نیروی دریایی بازنشسته شد و در ۱۹۹۲ درگذشت. کار او به یک برنامه محدود نماند. یک کاربرد کوچک این نگاه آن است که پروژه را طوری مستند کنیم که فرد دیگری بتواند آن را اجرا کند و نتیجهٔ مطلوب و خطا را تشخیص بدهد.
ورودی، خروجی، واحد و شرط نامعتبرشدن یک تابع را بنویسید؛ سپس از همکارتان بخواهید فقط با همان توضیح از آن استفاده کند. این تمرین ماست، نه توصیهای منسوب به هاپر. آموزش مهلت پاسخ در امبدد هم نمونهای از تبدیل یک واژهٔ عمومی به شرط قابلسنجش است.
پرسش و پاسخ مقاله
سوال فنی خود را مطرح کنید
پرسشها و پاسخها پس از بررسی مدیر منتشر میشوند. نویسنده، پیشنویس در انتظار بررسی را میبیند.
هنوز پرسش تاییدشدهای برای این مقاله ثبت نشده است.